Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Η αγάπη του Πυθαγόρα για τα ζώα

Το άγαλμα του Πυθαγόρα στη Σάμο



«Ο Πυθαγόρας, όπως μαρτυρεί ο Ιάμβλιχος, ήταν πιθανόν ο πρώτος που έθεσε σε επιστημονική βάση τον τρόπο ζωής και διατροφής, δείχνοντας στους μαθητές του ότι κάθε άνθρωπος γίνεται ό,τι τρώει, πίνει και σκέφτεται.»

(…)

«Ο Πυθαγόρας δίδασκε ότι κάθε είδος ποτού και τροφής που καταναλώνουμε παράγει ξεχωριστό αποτέλεσμα στο σώμα μας, δηλητηριώδες ή ευεργετικό, όχι μόνο στην υγεία του σώματος αλλά και στις συναισθηματικές και διανοητικές εκδηλώσεις, στις επιθυμίες και τα πάθη, παραδεχόμενος ότι ορισμένες τροφές οδηγούσαν στην αρετή ενώ άλλες στην κακία. Η φυτική τροφή στη φυσική της κατάσταση θεωρούνταν η καλύτερη για τον άνθρωπο. Συνιστούσε να τρώνε λαχανικά και άβραστη τροφή.

Ο Πυθαγόρας συμβούλευε την αποχή από το κρέας, όχι επειδή πίστευε στη μετενσάρκωση της ψυχής, όπως πολλοί του απέδιδαν, αλλά διότι δεν είναι δίκαιο να χρησιμοποιούνται τα ζώα για τροφή των ανθρώπων και δίδασκε ότι η ζωϊκή τροφή είναι:

  • Ενάντια στη θρησκεία, αφού ο άνθρωπος παραβαίνει το νόμο του Θεού αφαιρώντας τη ζωή έμψυχων όντων.
  • Ενάντια στην ηθική, διότι αφανίζονται ζώα που ανήκουν σε μια μεγάλη οικογένεια, γι αυτό και έκρινε ως ασέβεια τη σφαγή των ζώων.
  • Ενάντια στην υγεία και τη μακροβιότητα.
  • Ενάντια στην οικονομία.
  • Ενάντια στην ειρήνη και την ησυχία, καθώς αυτή διαταράσσεται από το κυνήγι και τη σφαγή των ζώων.
  • Ενάντια στις πολιτικές αρετές, διότι η υπερβολική χρήση κρέατος και αίματος διεγείρει τα ζωώδη πάθη του ανθρώπου και τα πολεμικά ένστικτα.
  • Ενάντια στην πνευματική αρετή, διότι η κρεοφαγία είναι ξένη προς την καθαρότητα της ψυχής και του πνεύματος και προς την ανύψωση του εγώ σε θείο εγώ.


Ο Πυθαγόρας συχνά προέτρεπε:
Να επικοινωνείς καθημερινά με τη φύση, διότι στη φύση υπάρχει υγεία, ειρήνη και ηρεμία και το μυστικό της θεραπείας του πνεύματος και του σώματος.
Να αναπνέεις βαθιά τον καθαρό αέρα και να καθαρίζεις με αυτόν το σώμα σου.
Η αρετή είναι αρμονία, υγεία και παγκόσμιο αγαθό.
Να πλαγιάζεις συχνά στο στήθος της γης για να απορροφάς τις θεραπευτικές της ιδιότητες.
Η φύση δίνει όλα τα φάρμακα που θεραπεύουν όλα τα κακά.

Η αγάπη εξάλλου του Πυθαγόρα για τα ζώα ήταν αξιοθαύμαστη, διότι, όπως λέει ο Πορφύριος (Βίος Πυθαγόρου 19), «όλα τα έμψυχα πλάσματα πρέπει να θεωρούνται ομοειδή».
Διηγούνται ότι κάποια μέρα, ο Πυθαγόρας βλέποντας κάποιον να χτυπά έναν σκύλο στο δρόμο, λυπήθηκε το ζώο και είπε στον άνθρωπο: «Σταμάτα να το χτυπάς. Είναι η ψυχή ενός φίλου που τον αναγνώρισα ακούγοντάς τον να κλαίει.»

Η αγάπη του Πυθαγόρα για τα ζώα οφείλεται στην αντίληψη ότι όλα τα ζωντανά πλάσματα είναι συγγενή, και στο συναίσθημα που προκύπτει από αυτή, μια αγάπη πραγματικά θεϊκή, που θυμίζει την αγάπη του Αγίου Φραγκίσκου για τα ζώα, ο οποίος μιλούσε στα πουλιά και στα ζώα. Με τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με την παράδοση, ο Πυθαγόρας κάλεσε έναν αετό από τον ουρανό στην Ολυμπία, τον χάιδεψε και ύστερα τον άφησε ελεύθερο να πετάξει.

Ο Πλούταρχος επίσης αναφέρει ότι ο Πυθαγόρας αγόρασε κάποτε από έναν ψαρά όλη του την ψαριά και έριξε όλα τα ψάρια στη θάλασσα, σαν αυτά να ήταν αιχμάλωτοι φίλοι του και συγγενείς του και πλήρωσε λύτρα για την ελευθερία τους.»


Από το βιβλίο του Γεωργίου Σακελλαρίου, «Πυθαγόρας, ο Διδάσκαλος των αιώνων»,  εκδ. Κακτος









 Λίγα λόγια για τον Πυθαγόρα

(το κείμενο σε εισαγωγικά είναι αποσπάσματα από το προαναφερθέν βιβλίο του Γεωργίου Σακελλαρίδη)


«Ο Πυθαγόρας λοιπόν, έχοντας ως εφόδιο τη μαθητεία του στους τότε μεγάλους σοφούς και την εντρύφησή του στα ομηρικά έπη και παρακινημένος από μεγάλη έφεση να γνωρίσει τα ξένα ήθη, απέκτησε μεγάλο μέρος της φιλοσοφίας του από την επίσκεψή του σε μη ελληνικές χώρες, και συγκεκριμένα στην Αίγυπτο, στην Ινδία και στην Περσία.

Προτού πάει στην Αίγυπτο, ο Πυθαγόρας επισκέφθηκε τη Σαμοθράκη, όπου μέσα σε ένα κυκλικό ναό μυήθηκε σταδιακά στα Καβείρια μυστήρια, ύστερα από καθαρμό και δοκιμασίες από τους εκεί ιερείς.
Εκεί διδάχθηκε, μεταξύ άλλων, και τη φοινικική γλώσσα, που ήταν η γλώσσα των μυστηρίων.

Η αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε τα ιερά και τους ναούς στη Σαμοθράκη, μέσα στους οποίους  άρχιζαν οι μυήσεις των νεοφύτων (νεοφώτιστων). Ένα ανάκτορο, στο οποίο κυρίως γίνονταν οι μυήσεις, μια ιερή οικία, το Αρσινόειο, το Τέμενος κλπ.

Επειδή όμως δεν ένιωθε ικανοποιημένος από τη διδασκαλία και τη συμπεριφορά των ιερέων κατευθύνθηκε στην Αίγυπτο, τη χώρα των ονείρων του, περνώντας πρώτα από τη Σιδώνα όπου, όπως αναφέρθηκε, είχε πρωτοδεί το φως του ήλιου..

Στην Αίγυπτο, όπως βεβαιώνουν ο Κλήμης, ο Ιάμβλιχος, ο Διογένης ο Λαέρτιος και άλλοι, ο Πυθαγόρας πήγε συστημένος από τον Πολυκράτη στον Φαραώ Άμαση, που είχε σύζυγο Ελληνίδα και αγαπούσε τους Έλληνες. Αυτός τον σύστησε στους ιερείς της Διόσπολης (των Θηβών), όλοι όμως αρνούνταν να τον δεχθούν.

Για αυτό ο Πυθαγόρας έμεινε επτά χρόνια στο ιερό της Ηλιουπόλεως, όπου καθημερινά ζητούσε να γίνει δεκτός, μέχρις ότου οι ιερείς πείστηκαν για την ειλικρίνεια και την αφοσίωσή του, τον δέχθηκαν και τον εισήγαγαν πρώτα σε μια σχολή που λεγόταν «ιατρείο ψυχής», γιατί γιάτρευε την ψυχή απαλλάσσοντάς την από την αμάθεια, την πιο επικίνδυνη από όλες τις αρρώστιες και πηγή όλων των κακών.

Εκεί έγινε πρώτα μαθητής, κατά τον Πλούταρχο, του Ηλιουπολίτη ιερέα Ενούφιδος, ο οποίος τον βοήθησε να διαβάσει το κείμενο των Πυραμίδων.

Έτσι ο Πυθαγόρας μπόρεσε να γνωρίσει λεπτομερώς τη δημιουργία του κόσμου. Ακολούθως μυήθηκε στα ανώτερα μυστήρια του θανάτου και της επιβίωσης και παρέμεινε στα εκεί ιερά είκοσι χρόνια, μελετώντας την αιγυπτιακή φιλοσοφία, τα μαθηματικά που για τους Αιγύπτιους ήταν θρησκευτική επιστήμη, ενώ οι αριθμοί είχαν συμβολική αξία, διέφεραν από τα μέτρα και σε αυτούς έγκειται η ερμηνεία και ο λόγος όλων των πραγμάτων. Ακόμη ο Πυθαγόρας μελέτησε εκεί αστρονομία και γεωμετρία, διότι από χιλιάδες χρόνια οι ιερείς της Αιγύπτου γνώριζαν τη σχέση των ουράνιων σωμάτων.»

(…)

«Όταν αιχμαλωτίστηκε από τον Καμβύση κατά την κατάληψη της Αιγύπτου, μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα, όπου προσκολλήθηκε στον κύκλο των σοφών και έμαθε πολλά από τους Μάγους και ιδίως από τον δάσκαλο Ζαμάτα σύμφωνα με τον Πλούταρχο, γύρω από τη ζωροαστρική θρησκεία. Τον ίδιο χρόνο προήχθη στους ανώτερους βαθμούς, αφού ανακηρύχθηκε, όπως αναφέρεται, και αρχιερέας, λειτουργός ανωτάτου βαθμού. Αφού έμεινε στη Βαβυλώνα δώδεκα χρόνια και διδάχθηκε επίσης πολλά από τους σοφούς της Περσίας, ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της θεωρίας του περί αριθμών, του σύμπαντος, καθώς και του λεγόμενου «πυθαγορείου θεωρήματος», επισκέφθηκε την Ινδία.

Εκεί άκουσε τους Βραχμάνους, σοφούς άνδρες, από τους οποίους έμαθε τη σημασία της σιωπής και της προσευχής και άλλων πειθαρχικών ασκήσεων και μαθημάτων και ακόμη γνώρισε τη φιλοσοφία του Βούδα και του Κομφούκιου στην Κίνα, δυο συγχρόνων του. Επισκέφθηκε επίσης τους Χαλδαίους και μελέτησε τη φιλοσοφία των Βραχμάνων και γνώρισε τη διδασκαλία του ιουδαϊσμού και των ασκητών γυμνοσοφιστών. Το όνομα μάλιστα του Πυθαγόρα διατηρείται ακόμη στις ινδικές δέλτους ως «του Ιονίου διδασκάλου».»




Σε ηλικία 56 ετών, επέστρεψε στη Σάμο, όπου ίδρυσε τη Σχολή της Σάμου η οποία έπειτα μεταφέρθηκε στον Κρότωνα της Κάτω Ιταλίας.
Ταξιδέψε επίσης στη Δήλο, τους Δελφούς, την Κρήτη και ήταν μυημένος στα μυστήρια του Διονύσου, του Ορφέα και της Ελευσίνας, όπου και προήδρευσε στα Ελευσίνια μυστήρια. Για τον μεγάλο αυτό μύστη, οι σύγχρονοί του πίστευαν ότι ήταν γιος του Απόλλωνα….




Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Ο καρκίνος δεν είναι ασθένεια – Andreas Moritz

Τα παρακάτω αποσπάσματα είναι απο το βιβλίο του Andreas Moritz, 
"Το πλήρες βιβλίο της εναλλακτικής ιατρικής, τόμος ΙΙΙ"


O καρκίνος ήταν ιδιαίτερα σπάνιο νόσημα. Έχει εμφανιστεί μόνο στα βιομηχανοποιημένα κράτη, τα τελευταία 40 με 50 χρόνια. Τα ανθρώπινα γονίδια δεν έχουν υποστεί σημαντικές αλλαγές εδώ και χιλιάδες χρόνια. Πως είναι δυνατόν να άλλαξαν τώρα τόσο ριζικά, και ξαφνικά να προγραμματίστηκαν να εξοντώνουν χιλιάδες ανθρώπους; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, το οποίο θα αναλύσω διεξοδικά στη συνέχεια, είναι εκπληκτικά απλή: Τα φθαρμένα ή ελαττωματικά γονίδια δεν εξοντώνουν τους πάντες. Ο καρκίνος δεν εξοντώνει όποιον προσβάλλεται από αυτόν! Ένας καρκινοπαθής δεν αποβιώνει εξαιτίας του όγκου, αλλά εξαιτίας των πολλαπλών αιτίων που πυροδότησαν τη μετάλλαξη των κυττάρων και την αύξηση του όγκου.  Όλες οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον καρκίνο πρέπει να επικεντρώνονται στην επίλυση αυτών των αιτιών. Εντούτοις, οι περισσότεροι  ογκολόγοι παραβλέπουν αυτά τα αίτια. Οι χρόνιες ψυχικές συγκρούσεις, οι ενοχές και η ντροπή μπορούν εύκολα να παραλύσουν τις βασικές λειτουργίες του οργανισμού, πυροδοτώντας την ανάπτυξη καρκινικού όγκου.
Τις τελευταίες δυο δεκαετίες, έχω κουράρει χιλιάδες καρκινοπαθείς. Οι περισσότεροι έτρεφαν ένα συγκεκριμένο μοτίβο αντιλήψεων και συναισθηματικών βιωμάτων. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, δεν έχω δει ούτε έναν καρκινοπαθή που δεν βασανίζεται από χαμηλή αυτοεικόνα, άλυτες ψυχικές συγκρούσεις ή συναισθηματικά τραύματα που έχουν αποθηκευτεί στο υποσυνείδητο. Το σώμα δεν προσβάλλεται από καρκίνο εάν δε υποβόσκουν συναισθηματικά τραύματα και βαθιά απογοήτευση.
Τυπικά, ο καρκινοπαθής υποφέρει από χαμηλό αυτοσεβασμό και μειωμένη αυτοαξία, ενώ έχει την αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Ουσιαστικά, ο καρκίνος μπορεί να αποκαλύψει την πηγή των άλυτων ψυχικών συγκρούσεων. Επιπρόσθετα, ο καρκίνος μπορεί να βοηθήσει αυτά τα άτομα να κατανοήσουν και να διευθετήσουν τις ψυχικές τους συγκρούσεις. Αν θέλουμε να απαλλαγούμε από τα ζιζάνια, οφείλουμε να τα ξεριζώσουμε. Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε και τον καρκίνο. Διαφορετικά, μπορεί να υποτροπιάσει.
(…)
Οι καθιερωμένες αντικαρκινικές θεραπείες μπορεί μεν να μειώνουν τον αριθμό των καρκινικών κυττάρων σε μη-ανιχνεύσιμο βαθμό, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι εξαλείφουν όλα τα καρκινικά κύτταρα. Όσο τα αίτια που πυροδοτούν την ανάπτυξη του όγκου εξακολουθούν να υφίστανται, ο καρκίνος μπορεί να επανεμφανιστεί ανά πάσα στιγμή και σε οποιοδήποτε βαθμό επιθετικότητας.
Η θεραπεία του καρκίνου δεν συνίσταται στην εξάλειψη ενός αριθμού ανιχνεύσιμων καρκινικών κυττάρων. Θεραπευτικές μέθοδοι όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία εξοντώνουν ή καίνε πολλά καρκινικά κύτταρα, αλλά καταστρέφουν και πολλά υγιή κύτταρα στο μυελό των οστών, στη γαστρεντερική οδό, στο ήπαρ, στους νεφρούς, στην καρδιά, στους πνεύμονες κτλ, προκαλώντας συχνά ανεπανόρθωτες βλάβες σε όργανα και ολόκληρα συστήματα.
(…)
Ό,τι συμβαίνει στο συναισθηματικό σώμα έχει αντίκτυπο και στο οργανικό. Ο πραγματικός καρκίνος είναι ένα εγκλωβισμένο, απομονωμένο συναίσθημα, μια αίσθηση ότι «δεν υπάρχει επιλογή». Μέσα από τη σύνδεση σώματος/νου, τα καταπιεσμένα συναισθήματα που αποζητούν την αρμονία, τη γαλήνη, τη σταθερότητα και τη χαρά που πηγάζει από τα απλά πράγματα της ζωής μεταφράζονται σε αντίστοιχες βιοχημικές αντιδράσεις. Κατ’ αυτό τον τρόπο, τα κύτταρα του σώματος στερούνται όλες τις θετικές τους ιδιότητες. Τα κύτταρα δεν είναι μηχανές. Έχουν συναισθήματα και αίσθηση του Εγώ, και αντιδρούν στις αλλαγές του εξωτερικού περιβάλλοντος και στις απειλές. Η Μαρία κουβαλούσε μέσα της τόσο θυμό και θλίψη, που εξαιτίας του φόβου της απόρριψης (αυτή η απόρριψη συμπεριλάμβανε και τους γονείς της), κατηύθυνε αυτά τα αρνητικά συναισθήματα στο ίδιο της το σώμα. Ο «τοξινωμένος» νους της μεταφράστηκε σε τοξίνωση του σώματος, η οποία τελικά απείλησε την ίδια της τη ζωή. Η ίδια η Μαρία απείλησε την υγεία των κυττάρων της, κρατώντας τις σημαντικές σκέψεις και τα συναισθήματα της για τον εαυτό της.
Οτιδήποτε κρατάμε μέσα μας, από φόβο για την κριτική ή την απόρριψη, μετατρέπεται σε πηγή τοξίνωσης του σώματος.
(…)

Υπο φυσιολογικές συνθήκες, τα ανοσοκύτταρα, τα παγκρεατικά ένζυμα και οι βιταμίνες διασπούν τα καρκινικά κύτταρα. Ωστόσο, τα περισσότερα πεπτικά ένζυμα δαπανώνται γρήγορα όταν η δίαιτα είναι πλούσια σε ζωϊκές πρωτεϊνες, όπως αυτές που προέρχονται από το βοδινό και χοιρινό κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια, τα αυγά, το τυρί και το γάλα, καθώς και από τις τροφές που είναι πλούσιες σε ζάχαρη Η Μαρία κατανάλωνε σχεδόν αποκλειστικά τέτοιες τροφές. Επειδή υπέφερε από κακή πέψη και δυσκοιλιότητα σε όλη της τη ζωή, η Μαρία δε διέθετε τα φυσικά αντίδοτα που εξουδετερώνουν τα καρκινικά κύτταρα. Οι πιθανότητες εκδήλωσης καρκίνου είναι αυξημένες στα άτομα που εχουν αποδιοργανωμένο πεπτικό σύστημα και δε βιώνουν συναισθηματική ευεξία, παρά στα άτομα που έχουν πεπτικό σύστημα το οποίο λειτουργεί αποδοτικά και είναι γενικά ευδιάθετα.
(…)
Όλα τα συμβάντα που φαντάζουν αρνητικά, είναι μοναδικές ευκαιρίες που μας ωθούν να εξελιχθούμε και να γίνουμε πιο πλήρεις. Κάθε φορά που καλούμαστε να δώσουμε στον εαυτό μας περισσότερη αγάπη, εκτίμηση και χρόνο, αλλά αποτυγχάνουμε, εμφανίζεται κάποιος ή κάτι που μας σπρώχνει προς αυτή την κατεύθυνση. Όποτε εισπράττουμε απόρριψη από κάποιον, καθώς και όποτε θυμώνουμε με κάποιον, αυτό αναδεικνύει μια έλλειψη υπευθυνότητας για τα αρνητικά πράγματα που βιώνουμε. Η επίρριψη ευθυνών σε άτομα και καταστάσεις, και η επακόλουθη θυματοποίηση, γενικά εκδηλώνεται ως ασθένεια. Επιπλέον, όποιος δεν κατανοεί το μήνυμα που φέρει η πάθησή του, ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπος με το θάνατο, προκειμένου να εκτιμήσει τη ζωή.
O καρκίνος απελευθερώνει από τις τελματωμένες καταστάσεις που παραλύουν την καρδιά. Μας βοηθάει να σπάσουμε τα παλιά, άκαμπτα μοτίβα ενοχών και ντροπής που μας κρατούν φυλακισμένους στα δεσμά της χαμηλής αυτοαξίας. Η τωρινή ιατρική προσέγγιση δε καταπιάνεται με τα κρυφά αίτια του καρκίνου. Ωστόσο, οι διεργασίες της νόησης συσχετίζονται άμεσα με αυτά τα κρυφά αίτια, εφόσον δεν παρέμβουμε. Η χημειοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία και οι χειρουργικές επεμβάσεις ενθαρρύνουν τη νοοτροπία της θυματοποίησης και δύσκολα θεραπεύουν την πηγή της νόησης. Οι «θαυματουργές» θεραπείες λαμβάνουν χώρα όταν ο ασθενής αποτινάσσει τη θυματοποίηση και παύει να επιτίθεται στον εαυτό του. Όταν ένας άνθρωπος βιώνει συναισθηματική ευεξία και σταθερή αυτοαποδοχή, τα εξωτερικά προβλήματα δεν τον αγγίζουν. Έτσι, η λύση των εξωτερικών προβλημάτων μπορεί να μην αρκεί για να επέλθει η αυτόματη υποχώρηση. Πρέπει να γίνουν αλλαγές και στον εσωτερικό κόσμο.
(…)
Τα καρκινικά κύτταρα είναι φυσιολογικά κύτταρα που έχουν απορριφθεί από αυτό που θεωρούν «σπίτι τους». Στερούνται τη θρέψη και τη στήριξη. Μέσα στην απόγνωσή τους να επιβιώσουν, αρπάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους για να ζήσουν, μέχρι και παραπροϊόντα του κυτταρικού μεταβολισμού και τοξίνες. Αυτό τα καθιστά «απόβλητα της κοινωνίας».
Ωστόσο, όπως εμείς θέλουμε να μας αγαπούν, έτσι και τα καρκινικά κύτταρα θέλουν να αισθανθούν ότι τα αγαπάμε. Η αποκοπή τους από το σώμα με εγχειρήσεις ή η εξόντωσή τους με τοξικά φάρμακα ή θανατηφόρες ακτινοβολίες, μεγιστοποιεί την ήδη υπάρχουσα ένταση και βία που επικρατεί στο σώμα. Προκειμένου να πραγματώσουμε την υγεία και τη γαλήνη, επιβάλλεται να συμφιλιωθούμε με τα κύτταρα του σώματός μας, ιδίως με τα καρκινικά κύτταρα. Η ρήση «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» αφορά όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά και τα καρκινικά κύτταρα. Ο καρκίνος του Τζερι οφειλόταν στην ελλιπή αυτοεκτίμησή του, στην αίσθηση ότι δεν λαμβάνει επαρκή αγάπη και αποδοχή, στην αίσθηση ότι δεν είναι αρκετά καλός ή άξιος. Περιμένοντας να λάβει αυτή την αγάπη από τους γονείς του, αμέλησε να αγαπήσει ο ίδιος επαρκώς τον εαυτό του. Τελικά, ο Τζέρι συνειδητοποίησε ότι η πάθησή του ήταν μια μεταμφιεσμένη ευλογία που θα τον έκανε να αγαπήσει τον εαυτό του για πρώτη φορά.
(…)


Όπως όλες οι παθήσεις, έτσι και ο καρκίνος δεν είναι ένα σαφές φαινόμενο που εμφανίζεται αιφνίδια και τυχαία σε κάποιο μέρος του σώματος, σαν τα μανιτάρια που ξεφυτρώνουν από το έδαφος. Ο καρκίνος είναι συνέπεια πολλαπλών κρίσεων τοξίκωσης, οι οποίες οφείλονται σε διάφορους παράγοντες που δαπανούν την ενέργεια του οργανισμού.
Η κατανάλωση διεργετικών ροφημάτων, τα συναισθηματικά τραύματα, τα καταπιεσμένα συναισθήματα, τα ακατάστατα ωράρια, η αφυδάτωση, οι διατροφικές ανεπάρκειες, η υπερφαγία, το στρες, η έλλειψη ποιοτικού ύπνου, η συσσώρευση βαρέων μετάλλων (ιδίως από τα οδοντικά αμαλγάματα), η έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες και η ελλιπής έκθεση στον ήλιο είναι μερικοί από τους παράγοντες που παρεμποδίζουν την αποβολή των παραπροϊόντων του μεταβολισμού, των τοξινών και των 30 δισεκατομυρίων κυττάρων που ανανεώνονται σε καθημερινή βάση. Όταν αυτά τα νεκρά κύτταρα συσσωρευτούν σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος, πυροδοτείται μια σειρά προοδευτικών αντιδράσεων, και ανάμεσά τους ο ερεθισμός, το οίδημα, η σκλήρυνση, η φλεγμονή, τα έλκη και ο ανώμαλος πολλαπλασιασμός των κυττάρων. Ο καρκίνος, όπως άλλωστε όλες οι παθήσεις, είναι μια κρίση τοξίκωσης. Σηματοδοτεί την ύστατη προσπάθεια του οργανισμού να αποβάλει τις σηπτικές τοξίνες και τα όξινα υλικά που έχουν συσσωρευτεί εξαιτίας της αδυναμίας του να αποβάλει τα παραπροϊόντα του μεταβολισμού, τις τοξίνες και τα νεκρά κύτταρα.
(…)
Οι καρκινικοί όγκοι πάντα αναζητούν περισσότερη ενέργεια για τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων που τους συνιστούν. Τα σάκχαρα συγκαταλέγονται στις αγαπημένες τους τροφές. Η έντονη επιθυμία κατανάλωσης ζάχαρης μπορεί να υποδηλώνει υπέρμετρη κυτταρική δραστηριότητα. Ουσιαστικά, πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης εκδηλώνουν καρκίνο.
(…)



Το DNA μας ακούει κάθε λέξη που λέμε στον εαυτό μας και νιώθει όλα τα συναισθήματα που βιώνουμε. Επιπλέον, ανταποκρίνεται σε όλα μας τα συναισθήματα. Εμείς, προγραμματίζουμε τον εαυτό μας κάθε δευτερόλεπτο, συνειδητά ή υποσυνείδητα. Αυτό σημαίνει ότι εάν το θελήσουμε, μπορούμε να «ξαναγράψουμε το πρόγραμμα» με όποιον τρόπο θέλουμε, εφόσον έχουμε επίγνωση. Όταν γνωρίσουμε τον αληθινό μας εαυτό , είναι βέβαιο ότι θα αγαπήσουμε, θα αποδεχθούμε και θα τιμήσουμε τον εαυτό μας. Θα είναι αδύνατον να επικρίνουμε τον εαυτό μας για τα υποτιθέμενα «σφάλματά» μας, για το ότι δεν είμαστε τέλειοι, για το ότι δεν είμαστε πάντα αυτό που θέλουν οι άλλοι να είμαστε. Όταν αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας κατ’ αυτό τον τρόπο, στέλνουμε σήματα αγάπης στα κύτταρά μας. Η ενοποιητική δύναμη της αγάπης εδραιώνει αρμονία στο σώμα, ακόμα και στο βαθύτερο κυτταρικό επίπεδο. Αν όμως πάψουμε να βιώνουμε αυτή την αγάπη (που δεν πρέπει να συγχέεται με την προσκόλληση ή την συναισθηματική πείνα) σε καθημερινή βάση, το σώμα αρχίζει να αποσυντονίζεται και αρρωσταίνει.
(…)
Σε επίπεδο φυσιολογίας, δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στην παθογένεια του κοινού κρυολογήματος και την παθογένεια του καρκίνου. Και στις δυο περιπτώσεις, ο οργανισμός προσπαθεί να αποβάλει εγκλωβισμένες τοξίνες. Αυτό που διαφέρει είναι ο βαθμός έντασης της προσπάθειας αποβολής. H  λήψη συμβατικών φαρμάκων για την πρόληψη μια λοίμωξης της άνω αναπνευστικής οδού, προκαλεί συμφόρηση στον οργανισμό και μειώνει την αυτοαξία μας. Εξαναγκάζει τον οργανισμό να συγκρατήσει στον συνδετικό ιστό μεγάλες ποσότητες παραπροϊόντων του κυτταρικού μεταβολισμού, όξινες ουσίες, ενδεχομένως και τοξικά συμβατικά φάρμακα. Η μόνιμη υπονόμευση των αποτοξινωτικών προσπαθειών του οργανισμού εμποδίζει τον εφοδιασμό των κυττάρων με οξυγόνο κaι θρεπτικές ουσίες αυτό τροποποιεί τον βασικό μεταβολισμό και τελικά αλλοιώνει μέχρι και το DNA.
Το DNA  βρίσκεται στον πυρήνα των κυττάρων. Με τα έξι δισεκατομμύρια γονίδιά του, ελέγχει όλες τις λειτουργίες του οργανισμού. Με ελλιπή εφοδιασμό επαρκών θρεπτικών στοιχείων, το DNA δεν έχει άλλη επιλογή από το να τροποποιήσει το γενετικό του πρόγραμμα, προκειμένου να εξασφαλίσει την επιβίωση των κυττάρων. Τα μεταλλαγμένα κύτταρα είναι σε θέση να επιβιώσουν σε τοξικό περιβάλλον. Σύντομα αρχίζουν να αντλούν θρεπτικά στοιχεία από τα γειτονικά κύτταρα, εξαντλώντας τα ενεργειακά τους αποθέματα. Έτσι, και αυτά τα κύτταρα  αναγκάζονται να μεταλλαχθούν, με επακόλουθο την αύξηση του μεγέθους του όγκου. Οι καρκινικοί όγκοι είναι αναερόβιοι – δηλαδή αναπτύσσονται και επιβιώνουν χωρίς οξυγόνο.
(…)
Επειδή δεν προσλαμβάνουν οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες, τα καρκινικά κύτταρα έχουν ακόρεστη όρεξη για ζάχαρη. Ίσως αυτό εξηγεί γιατί τα άτομα που λαχταρούν διαρκώς τρόφιμα με ζάχαρη έχουν αυξημένη επικινδυνότητα για καρκίνο, καθώς και το γιατί πολλοί καρκινοπαθείς λαχταρούν τη ζάχαρη και τα γλυκά.
(…)

Με δεδομένο ότι τα περισσότερα όργανα του ανθρώπινου σώματος έχουν απεκκριτική δράση, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι καρκίνοι ήπατος, νεφρών, παχέος εντέρου, πνεύμονα, λεμφικού συστήματος και δέρματος μπορεί να υποχωρήσουν εύκολα, αν αποβληθούν οι τοξίνες από αυτά τα όργανα ή συστήματα.
Κατά παρόμοιο τρόπο, οι κακοήθεις όγκοι δεν εμφανίζονται ποτέ σε ένα υγιές σώμα που στηρίζεται από ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. Οι όγκοι ευδοκιμούν μόνο υπο συγκεκριμένες συνθήκες, σε περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξή τους. Ο καθαρισμός αυτού του περιβάλλοντος, με οποιαδήποτε μέσα, μπορεί να κάνει τη διαφορά στη θεραπεία του καρκίνου.
Μια κρίση τοξίκωσης όπως η πνευμονία ή η ανεμοβλογιά, εφόσον δεν κατασταλεί, συμβάλλει στην αποβολή τεράστιων ποσοτήτων τοξινών και βοηθά τα κύτταρα να αναπνεύσουν ξανά. Ο πυρετός, η εφίδρωση, η απώλεια αίματος, η έκκριση βλέννας, η διάρροια και ο εμετός αποβάλλουν πολλές τοξίνες από το σώμα. Αφού οι τοξίνες αποβληθούν, το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται και ανανεώνεται με φυσικό τρόπο. Και αυτό μπορεί να αρκεί για να εξουδετερωθεί ένας κακοήθης όγκος που δεν εξυπηρετεί με κανένα τρόπο την επιβίωση του σώματος.
(…)
Μια πάθηση δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθεια του οργανισμού να δημιουργήσει διέξοδο για τις εγκλωβισμένες τοξίνες. Το φράξιμο των εξόδων με την καταστολή των συμπτωμάτων προκαλεί συμφόρηση και υπονομεύει ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού.
(…)

                     (Ασκληπιός)
Έχοντας εξετάσει πολλούς καρκινοπαθείς κατά τη διαμονή μου στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1990, διαπίστωσα ότι όλοι, ανεξάρτητα από τον τύπο του καρκίνου, απέβαλλαν μεγάλες ποσότητες χολόλιθων. Η αποβολή όλων των λίθων από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη με μια σειρά καθαρμών, και ο καθαρμός του παχέος εντέρου και του νεφρού πριν και  μετά από κάθε ηπατικό καθαρμό, σηματοδοτεί την υποχώρηση όλων των καρκίνων. Αυτό ισχύει και για τους καρκίνους που θεωρούνται θανατηφόροι. Αν μετά την υποχώρηση, το άτομο ακολουθεί υγιεινή διατροφή και ισορροπημένο τρόπο ζωής, η θεραπεία πιθανότατα θα είναι οριστική
Είναι αποδεδειγμένο ότι πολλά φρούτα και λαχανικά περιέχουν συστατικά που συμβάλλουν στη θεραπεία και την πρόληψη του καρκίνου. Οι έρευνες που διενεργήθηκαν στο Βρετανικό Ινστιτούτο Διατροφικών Ερευνών έδειξαν ότι τα λαχανικά της οικογένειας των σταυρανθών (λάχανο, λαχανίδες, μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών) περιέχουν αντικαρκινικές ενώσεις, οι οποίες αναγκάζουν τα καρκινικά κύτταρα να αυτοκτονήσουν. Αυτά τα λαχανικά καθαρίζουν τους ιστούς και το αίμα. Η τακτική κατανάλωσή τους αποβάλλει τις τοξίνες και εξαλείφει την ανάγκη της ύπαρξης καρκινικών κυττάρων.
(…)
Τα καρκινικά κύτταρα δεν πολλαπλασιάζονται χωρίς ζάχαρη. Αν πάσχετε από καρκίνο, είναι σημαντικό να διακόψετε αμέσως την κατανάλωση ραφιναρισμένης ζάχαρης. Η ραφιναρισμένη ζάχαρη δεν περιέχει κανένα θρεπτικό στοιχείο για την αφομοίωσή της. Η κατανάλωσή της εξαντλεί τα αποθηκευμένα θρεπτικά στοιχεία και την ενέργεια του οργανισμού (εάν έχει απομείνει κάτι από αυτά), αφήνοντας ελάχιστα (ή καθόλου) για τις λειτουργίες του σώματος. Ο καρκίνος δεν είναι ποτέ αιτία θανάτου. Οι καρκινοπαθείς πεθαίνουν εξαιτίας της εξάντλησης των ιστών. Ο καρκίνος είναι συνώνυμος της εξάντλησης. Η κατανάλωση ζάχαρης τρέφει τα καρκινικά κύτταρα και καταδικάζει σε ασιτία τα υγιή.
(…)
Οι ραφιναρισμένοι υδατάνθρακες, όπως τα μακαρόνια, το λευκό ψωμί, τα γλυκά και τα κεϊκ διασπώνται ταχύτατα σε γλυκόζη και δρουν όπως η άσπρη ζάχαρη. Είναι αυτονόητο ότι τα πλούσια σε ζάχαρη τρόφιμα, όπως η σοκολάτα, τα παγωτά και τα ανθρακούχα ροφήματα, πρέπει να αποφεύγονται. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα που προκαλούν λεμφική συμφόρηση, όπως το γάλα, το γιαούρτι και τα τυριά, επίσης δεν έχουν θέση στη δίαιτα ενός ατόμου που θέλει να θεραπευτεί από τον καρκίνο. Το σάκχαρο του γάλακτος (λακτόζη) αποτελεί εξαιρετική τροφη για τα καρκινικά κύτταρα και γι αυτό πρέπει να αποφεύγεται.
(…)
Ο καρκίνος δεν αποτελεί τοπική διαταραχή, η οποία είναι ανεξάρτητη από τον υπόλοιπο οργανισμό. Ο καρκίνος είναι μια συστημική διαταραχή και επηρεάζει πολλά όργανα και ιστούς, για να μην πούμε ολόκληρο τον οργανισμό. Η αντιμετώπιση του συμπτώματος (ο όγκος στην προκειμένη περίπτωση) δεν εξαλείφει τα αίτια του καρκίνου, ανεξάρτητα από το αν αφαιρείται στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής του. Όπως είπαμε πρωτύτερα, το πρόβλημα δεν είναι ο όγκος – ο όγκος είναι μέρος της λύσης. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία σπάνια προλαμβάνει τον υποτροπιασμό, παρεκτός φυσικά αν ο ασθενής εξαλείψει παράλληλα τα αίτια του καρκίνου. Στους περισσότερους καρκίνους, οι επιθετικές, κατασταλτικές αγωγές τελικά οδηγούν σε έναν πιο επιθετικό καρκίνο που δίνει μεταστάσεις γρηγορότερα από τον αρχικό, ως αντίδραση επιβίωσης του οργανισμού. Έτσι, ο χρόνος που κερδήθηκε στην αρχή, χάνεται στο τέλος.
(…)

Για να θεραπευτούμε από τον καρκίνο, οφείλουμε να απαλλαγούμε από την ιδέα ότι είναι μια πάθηση που αποσκοπεί στην εξόντωσή μας. Επίσης, πρέπει να μάθουμε να εντοπίζουμε και να εξαλείφουμε τα αίτια που υποχρεώνουν τον οργανισμό να καταφεύγει σε τέτοια δραστικά μέτρα, όπως ο καρκίνος. Η θεραπεία του καρκίνου δεν είναι δύσκολη, ούτε δαπανηρή, αλλά προϋποθέτει να αγαπήσουμε, να εμπιστευτούμε και να σεβαστούμε το σώμα μας και τον εαυτό μας. Το σώμα μας είναι πάντα έτοιμο και πρόθυμο να αυτοθεραπευτεί. Είναι στο χέρι μας να καλλιεργήσουμε το έδαφος που καθιστά εφικτή την ίαση.



Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Το σώμα – ζωντανό σύμβολο




Το σώμα – ζωντανό σύμβολο.

Πνευματικοί συμβολισμοί  των στάσεων της γιόγκα και πολυεπίπεδα οφέλη.


Γραπτές αναφορές στις πρακτικές της γιόγκα υπάρχουν από τον 5ο αιώνα π.Χ.  Προκαλεί θαυμασμό πως οι άνθρωποι που δημιούργησαν αυτές τις πρακτικές, πριν τόσους αιώνες, κατείχαν τόσο βαθιά γνώση της ανθρώπινης ανατομίας και φυσιολογίας. Η τοποθέτηση του σώματος σε διάφορες στάσεις διεγείρει συγκεκριμένα νεύρα, και αδένες, ενώ παράλληλα γίνεται μασάζ σε διάφορα εσωτερικά μας όργανα, και αυτό φαίνεται πως οι γιόγκις της αρχαιότητας το γνώριζαν καλά.
Πέρα από την άσκηση και τόνωση του φυσικού σώματος και τη σωστή λειτουργία των εσωτερικών οργάνων, η γιόγκα βοηθά στο άνοιγμα των ενεργειακών καναλιών (νάντις) και των ενεργειακών κέντρων (τσάκρας) και έχει ευεργετικά οφέλη συναισθηματικά και νοητικά.
Μια ακόμα πτυχή της ευεργετικής λειτουργίας της γιόγκα είναι όμως και ο μυστικιστικός/πνευματικός συμβολισμός της κάθε στάσης.  Κάθε στάση δημιουργεί και μια συγκεκριμένη διαλογιστική κατάσταση του Νου.

Με αυτούς τους μυστικιστικούς συμβολισμούς των στάσεων της γιόγκα θα ασχοληθεί το παρόν άρθρο, χωρίς να παραλείπει όμως και την συνοπτική αναφορά στα σωματικά, συναισθηματικά και νοητικά οφέλη.  Οι στάσεις της γιόγκα είναι πάρα πολλές, οπότε η παρουσίασή τους δεν είναι εφικτή σε ένα άρθρο. Παρουσιάζονται μόνο μερικές από αυτές. Περαιτέρω εμβάθυνση μπορεί να γίνει ατομικά από όλους μας, εφόσον οι παρούσες αναφορές κριθούν ενδιαφέρουσες. 



Κόμπρα  -  Bhujangasana



Η κόμπρα κινείται με την κοιλιά της στο έδαφος, αλλά πρέπει να φθάσει μέχρι πάνω, για μπορέσει να δει καθαρά.  Ως σύμβολο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι μας φέρνει στο νου τον εαυτό μας που είναι τόσο συχνά απασχολημένος με τις κοσμικές επιδιώξεις, αλλά οφείλει να κάνει μια προσπάθεια να επιτύχει  υψηλότερους στόχους. Χρειάζεται θάρρος για να υψωθεί κανείς πάνω από τον υλικό κόσμο και να κοιτάξει από κοντά τον πνευματικό κόσμο.
Η κόμπρα έχει τη δυνατότητα να αλλάζει το δέρμα της, θυμίζοντάς μας την αιώνια μεταμόρφωση και ανανέωση. Η ζωή απαιτεί συνεχείς αλλαγές και μεταμορφώσεις και εμείς είμαστε ικανοί, όπως η κόμπρα, να «αλλάζουμε δέρμα», αφήνοντας πίσω το παλιό, το φθαρμένο και το παρωχημένο, για να αναγεννηθούμε.
Τέλος, η κόμπρα συμβολίζει την κουνταλίνι, την λανθάνουσα αρχέγονη ενέργεια του σύμπαντος, η οποία «κοιμάται» στη βάση της σπονδυλικής στήλης.  Όταν αφυπνίζεται, κινείται προς τα πάνω μέχρι το τσάκρα του στέμματος.



Σωματικά οφέλη της στάσης  Κόμπρα:
Δυναμώνει την σπονδυλική στήλη.
Τεντώνει το στήθος και τους πνεύμονες, τους ώμους και την κοιλιά και συσφίγγει την κοιλιά.
Πιέζει τα νεφρά, οπότε βοηθά στην καλύτερη λειτουργία τους, που είναι ο καθαρισμός  του αίματος.
Κάνει μασάζ στα επινεφρίδια, τα οποία παράγουν διάφορες ορμόνες που χρειάζεται ο οργανισμός, συμπεριλαμβανομένης και της αδρεναλίνης, η οποία αυξάνει τη δύναμη και τις επιδόσεις, και αυξάνει την ευαισθητοποίηση σε στιγμές πίεσης και άγχους.
Κάνει μασάζ στα όργανα της κοιλιακής περιοχής, όπως το στομάχι, το πάγκρεας, το συκώτι και η χοληδόχος κύστις. Βοηθάει έτσι στη θεραπεία πολλών καταστάσεων πέψης, όπως η δυσκοιλιότητα, η δυσπεψία, τα αέρια, ο τυμπανισμός κ.α.
Τονώνει τις ωοθήκες και τη μήτρα, βοηθώντας να αντιμετωπιστούν γυναικολογικά προβλήματα όπως η κολπίτιδα, η δυσμηνόρροια και η αμηνόρροια.
Ρυθμίζει τον θυρεοειδή αδένα που η λειτουργία του είναι πολύ σημαντική για την καλή υγεία.
Βελτιώνει την ικανότητα των πνευμόνων και είναι ευεργετική σε προβλήματα που σχετίζονται με την αναπνοή.
Ενεργοποιεί την κουνταλίνι.





 

Αετός  -  Garudasana

      


H ανώτερη όραση του αετού σχετίζεται με το έκτο τσάκρα. Το δώρο της διαυγούς όρασης, της διαίσθησης σχετίζεται άμεσα με τη συγκέντρωση που αναπτύσσουμε στη γιόγκα. Διαυγής όραση υπάρχει όταν ο νους είναι συγκεντρωμένος και ήρεμος. Η στάση αυτή βελτιώνει την ισορροπία, τη συγκέντρωση και τον συντονισμό μας.  Μας βοηθά να μάθουμε να συνδεόμαστε με τη γη αλλά και να υψωνόμαστε πάνω από αυτή.   ‘Όπως ο αετός, ενώ πετά στον ουρανό,  μπορεί να επικεντρωθεί σε οποιοδήποτε θήραμα κινείται στο έδαφος και την κατάλληλη στιγμή να ορμήσει κάτω και να το αρπάξει.
Ο αετός είναι ενθύμηση της πειθαρχίας, της θέλησης, της εστίασης στους πνευματικούς στόχους και της ισορροπίας μας, παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες.



Σωματικά οφέλη της στάσης  Αετός:
Τεντώνει την πλάτη, τους ώμους και τους μηρούς,
Δυναμώνει τα πόδια, τα γόνατα και τους αστραγάλους.
Βελτιώνει την πέψη την απέκκριση.
Βελτιώνει την ισορροπία του σώματος.















Πολεμιστής -  Virabhadrasana


Υπάρχουν τρεις βασικές στάσεις του Πολεμιστή. Όλες περιλαμβάνουν δυνατά εκτεταμένα πόδια που πιέζουν το έδαφος, ενεργό κορμό και δυναμικά εκτεινόμενα χέρια.
Η στάση του Πολεμιστή μας βοηθά να αναπτύξουμε σωματική δύναμη, αλλά παράλληλα αποτελεί μια πνευματική έκφραση των εσωτερικών μαχών του νου.
Η φιλοσοφία της Γιόγκα διδάσκει ότι ο μεγαλύτερος πνευματικός εχθρός είναι η άγνοια του εαυτού μας. Η έλλειψη αυτογνωσίας προκαλεί ταλαιπωρία στον εαυτό μας αλλά και στους άλλους. Με τη στάση του Πολεμιστή ενσαρκώνουμε την ιδέα του θάρρους, της γενναιότητας και της δύναμης για να αντιμετωπίσουμε τους εσωτερικούς μας δαίμονες.
Ο Πολεμιστής είναι ενθύμηση της θέλησης και της δύναμης του πνεύματός μας.






Σωματικά οφέλη της στάσης  Πολεμιστής:
Δυναμώνει τα πόδια, τους αστραγάλους, τα γόνατα, τους γοφούς.
Δυναμώνει τους ώμους και την πλάτη.
Διευρύνει το στήθος.
Τονώνει και κάνει μασάζ στα τα όργανα της κοιλιακής περιοχής, βοηθώντας έτσι στη θεραπεία πολλών καταστάσεων πέψης.












Καμήλα  -  Ustrasana 


Η καμήλα είναι γνωστή για την ικανότητά της να διανύει μεγάλες αποστάσεις δίχως νερό και να προσαρμόζεται στο περιβάλλον της. Είναι υπομονετική και ανθεκτική. Η καμπούρα της αποτελεί την πηγή της ενέργειάς της, η οποία την βοηθά να επιβιώνει σε ακραίες συνθήκες. 
Η στάση της Καμήλας, πέρα από τα άλλα ευεργετήματά της, είναι μια στάση που ενεργοποιεί το κέντρο της καρδιάς. Η ανοιχτή καρδιά μας βοηθά να προσαρμοζόμαστε και να επιβιώνουμε ακόμα και σε πολύ δύσκολες συνθήκες.  Όταν το κέντρο της καρδιάς ανοίγει, η ενέργεια ρέει ελεύθερα και λειτουργούμε από μια περιοχή αγάπης. Αγαπάμε τον εαυτό μας, αγαπάμε τους άλλους. Δίνουμε αγάπη, λαμβάνουμε αγάπη.
Η καμήλα είναι ενθύμηση ανοιχτότητας σε όλα τα συναισθήματα, ετοιμότητα για θεραπεία συναισθηματικών μπλοκαρισμάτων. Είναι άνοιγμα στην περιοχή της αγάπης, της κατανόησης, της αποδοχής του εαυτού μας και των άλλων, αλλά και διαθεσιμότητα για την υπηρεσία του κοινού καλού.


Σωματικά οφέλη της στάσης Καμήλα
Δυναμώνει την σπονδυλική στήλη.
Ενεργοποιεί και ανοίγει την καρδιά.
Τεντώνει όλο το μπροστινό μέρος του σώματος, ώμους, στήθος, κοιλιά
Δυναμώνει τους αστραγάλους, τους μηρούς, τους βουβώνες και τους ραχιαίους μυς.
Είναι ευεργετική για το πεπτικό και αναπαραγωγικό σύστημα. Τεντώνει το στομάχι και τα έντερα ανακουφίζοντας από τη δυσκοιλιότητα και διευκολύνοντας την αποτοξίνωση του οργανισμού.
Ανοίγει το στήθος, βελτιώνει την αναπνοή.
Διεγείρει τον θυρεοειδη αδένα.




 



Δέντρο -  Vriksasana 



Ως σύμβολα, τα δέντρα είναι δυνατά, παράλληλα όμως είναι  εύκαμπτα και ελαστικά.   Είναι σε άμεση επαφή με τη γη. Το δέντρο ταλαντεύεται από τον άνεμο, όμως παραμένει σταθερό στο έδαφος, έτσι κι εμείς ενθυμούμαστε ότι παρά τις δυσκολίες και τις αλλαγές της  ζωής, είμαστε σε θέση να διατηρούμε  την ισορροπία, τη σταθερότητά, και τη δύναμή μας. 
Τα δέντρα αποτελούν το συνδετικό κρίκο ανάμεσα σε τρεις κόσμους, τον κόσμο κάτω από τη γη, τον κόσμο που βρίσκεται στην επιφάνεια της γης και τον κόσμο του ουρανού. Όταν είμαστε στην στάση του Δέντρου, ασκούμαστε στην ισορροπία. 
Όμως το δέντρο με την ύπαρξή του στηρίζει και άλλες μορφές ζωής, όπως πουλιά, έντομα, θηλαστικά. Και ακόμα, παράγει οξυγόνο, το οποίο δίνει ζωή.
Με τη στάση του Δέντρου ενσαρκώνουμε τις ιδέες  της ισορροπίας, της σταθερότητας και της ευκαμψίας, καθώς και της γαλήνης του νου.
Είναι όμως και ενθύμηση της ικανότητάς μας να προσφέρουμε στους άλλους, ως μια μορφή ζωής που βοηθά άλλες μορφές ζωής, ανανεώνοντας διαρκώς τον εαυτό της και διατηρώντας τα αποθέματα ενέργειάς της.


Τα σωματικά οφέλη της στάσης Δέντρο
Ενισχύει τους συνδέσμους και τους τένοντες των ποδιών.
Δυναμώνει τα πόδια.
Ενισχύει τα οστά των γοφών και των ποδιών.
Ανοίγει τους ώμους, το στήθος, τους μηρούς και τους γοφούς.
















Τροχός -  Chakrasana 

Ο τροχός συμβολικά μας παραπέμπει στον αριθμό μηδέν και τον κύκλο, το άπειρο. Όλα προέρχονται από το μηδέν και όλα επιστρέφουν σε αυτό, σε έναν ατελείωτο κύκλο. Γέννηση, ζωή, θάνατος, επαναγέννηση.
H στάση του Τροχού θεωρείται μια στάση που αφυπνίζει όλα τα τσάκρας, διατηρώντας όλες τις σωματικές λειτουργίες σε ισορροπία. Είναι επίσης μια στάση που ενεργοποιεί το κέντρο της καρδιάς (όπως οι περισσότερες στάσεις που έχουν κάμψη προς τα πίσω.)




Τα σωματικά οφέλη της στάσης Τροχός
Δυναμώνει τη σπονδυλική στήλη.
Δυναμώνει τα χέρια, τους ώμους, τα χέρια, τους καρπούς και τα πόδια, καθώς και την κοιλιά.
Τονώνει το ήπαρ, το πάγκρεας και τα νεφρά. Βοηθάει έτσι στη θεραπεία πολλών καταστάσεων πέψης
Διεγείρει το θυρεοειδή και τους αδένες της υπόφυσης, που η λειτουργία τους είναι πολύ σημαντική για την καλή υγεία.
Βελτιώνει την ικανότητα των πνευμόνων και είναι ευεργετική σε προβλήματα που σχετίζονται με την αναπνοή.


 






Χορευτής -   Natarajasana 

 

 





«Η πηγή όλων των κινήσεων,
Ο χορός του Σίβα,
Δίνει ρυθμό στο σύμπαν.
Χορεύει σε χώρους κακούς,
Σε χώρους ιερούς
Δημιουργεί και συντηρεί,
Καταστρέφει και απελευθερώνει.
Είμαστε μέρος αυτού του χορού
Αυτός ο αιώνιος ρυθμός
Και αλίμονο σε μας αν, τυφλωμένοι
Με αυταπάτες,
Αποσπαστούμε
Από το συμπαντικό χορό,
Αυτή την παγκόσμια αρμονία»


Ο Nataraja Lord Shiva είναι ο κοσμικός χορευτής και αντιπροσωπεύει την πηγή όλων των κινήσεων μέσα στο σύμπαν. Ο χορός του, σύμβολο του κοσμικού κύκλου : δημιουργία, συντήρηση, καταστροφή, απελευθέρωση.



Τα σωματικά οφέλη της στάσης Χορευτής
Δυναμώνει την σπονδυλική στήλη.
Ενεργοποιεί και ανοίγει την καρδιά.
Τεντώνει όλο το μπροστινό μέρος του σώματος, ώμους, στήθος, κοιλιά.
Δυναμώνει τα πόδια, τους γοφούς και τους αστραγάλους.
Κάνει μασάζ στα όργανα της κοιλιακής χώρας.
Ενισχύει την ισορροπία.