Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χορτοφαγία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χορτοφαγία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Ιουλίου 2019

Η Διατροφή μας στην 4η Διάσταση


«Η αυστηρή χορτοφαγία θα είναι  βασική προϋπόθεση για την είσοδο στη Νέα Εποχή.  Όταν η Γη βρίσκεται σε ένα ανώτερο επίπεδο δε θα σφάζονται αθώα ζώα για το κρέας τους και αυτά δε θα φοβούνται τους ανθρώπους.   Θα υπάρξουν πάλι καλές σχέσεις, αρμονία και επικοινωνία ανάμεσα στα ζώα και τους ανθρώπους.
Υπάρχει βαρύ καρμικό φορτίο στους ανθρώπους που εκτρέφουν ζώα για σφαγή και σ’ αυτούς που δουλεύουν στη βιομηχανία συσκευασίας κρέατος.  Γι’ αυτούς που τρώνε το κρέας, που είναι διαποτισμένο με τον τρόμο και την απόγνωση των ζώων που σφάζονται, το καρμικό φορτίο αντιμετωπίζεται με ασθένειες, αδυναμία, πρόωρο γήρας και πρόωρο θάνατο (ο θάνατος έρχεται πιο νωρίς απ’ ό,τι αν δεν έτρωγαν κρέας).
Όπως μας δίδαξε ο Ιλαρίων, το ήπαρ έχει τη δυνατότητα να ανακυκλώνει όλες τις πρωτεϊνες του σώματος, όταν αυτή η λειτουργία αποκατασταθεί μετά τη διακοπή της κατανάλωσης μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνών.  Για τον μέσο άνθρωπο των βιομηχανικών χωρών του κόσμου, που καταναλώνει πολύ κρέας, χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος 12 ή 18 μηνών, πριν υιοθετηθεί μια αυστηρά χορτοφαγική δίαιτα.  Όταν απεξαρτηθεί κάποιος από όλες τις πηγές κρέατος, η ημερήσια κατανάλωση πρωτεϊνών που είναι απαραίτητη στον οργανισμό αντιστοιχεί σε 6-8 φιστίκια την ημέρα και μπορεί να προέρχεται μόνο από φυτικές τροφές.
Οι παραγωγοί και επεξεργαστές κρέατος παραπλανούν τον κόσμο λέγοντας ότι το σώμα χρειάζεται μεγάλες ποσότητες ζωικών πρωτεϊνών, αλλά αυτό είναι ένα ψέμα που οφείλεται στην πλεονεξία τους.  Oι δεκάδες εκατομμύρια βραχμάνοι στην Ινδία είναι εξ ολοκλήρου χορτοφάγοι και είναι δυνατοί και υγιείς, όπως και οι άνθρωποι σε άλλες κοινωνίες.  Τα δυνατότερα ζώα στη Γη τρώνε μόνο χορτο, φύλλα, βλαστούς και σπόρους, ενώ η φυσιολογία και ανατομία τους διαφέρει ελάχιστα από αυτή των ανθρώπων.  Αυτά τα ζώα είναι μεταξύ άλλων το βουβάλι, ο τάρανδος, το άλογο, ο ταύρος και ο ελέφαντας.  Όταν οι άνθρωποι γίνουν αυστηρά χορτοφάγοι θα έχουν καλύτερη υγεία, ζωτικότητα, δύναμη, μακροζωία, καλύτερο κάρμα και υψηλότερη δόνηση.
Η νηστεία επί 2-3 μέρες κάθε λίγους μήνες συνιστάται για την απομάκρυνση των συσσωρευμένων τοξινών μέσω του λεμφικού συστήματος.  Νηστεία βασισμένη στους χυμούς φρούτων συνιστάται γι’ αυτούς που δεν έχουν νηστέψει πολύ στη ζωή τους.  Η ανάγκη για νερό αυξάνεται, καθώς αυξάνεται η δόνησή σας.  Καλό είναι να αποφεύγετε τον καφέ, το ξίδι, τη λευκή ζάχαρη και τα τηγανισμένα φαγητά.
Όταν μπείτε στη 4η διάσταση, οι διατροφικές ανάγκες θα αλλάξουν και οι άνθρωποι θα αλλάξουν από χορτοφάγοι σε φρουτοφάγοι, δηλ. θα χρειάζονται μόνο χυμούς φρούτων, και στο τέλος θα παίρνουν ενέργεια πράνα μόνο από τον Ήλιο (από τον Ηλιακό Λόγο).»

O Διδάσκαλος Kuthumi, μέσω του James Oliver
Aναδημοσίευση απο urantiacenter.gr









Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017

Η αγάπη του Πυθαγόρα για τα ζώα

Το άγαλμα του Πυθαγόρα στη Σάμο



«Ο Πυθαγόρας, όπως μαρτυρεί ο Ιάμβλιχος, ήταν πιθανόν ο πρώτος που έθεσε σε επιστημονική βάση τον τρόπο ζωής και διατροφής, δείχνοντας στους μαθητές του ότι κάθε άνθρωπος γίνεται ό,τι τρώει, πίνει και σκέφτεται.»

(…)

«Ο Πυθαγόρας δίδασκε ότι κάθε είδος ποτού και τροφής που καταναλώνουμε παράγει ξεχωριστό αποτέλεσμα στο σώμα μας, δηλητηριώδες ή ευεργετικό, όχι μόνο στην υγεία του σώματος αλλά και στις συναισθηματικές και διανοητικές εκδηλώσεις, στις επιθυμίες και τα πάθη, παραδεχόμενος ότι ορισμένες τροφές οδηγούσαν στην αρετή ενώ άλλες στην κακία. Η φυτική τροφή στη φυσική της κατάσταση θεωρούνταν η καλύτερη για τον άνθρωπο. Συνιστούσε να τρώνε λαχανικά και άβραστη τροφή.

Ο Πυθαγόρας συμβούλευε την αποχή από το κρέας, όχι επειδή πίστευε στη μετενσάρκωση της ψυχής, όπως πολλοί του απέδιδαν, αλλά διότι δεν είναι δίκαιο να χρησιμοποιούνται τα ζώα για τροφή των ανθρώπων και δίδασκε ότι η ζωϊκή τροφή είναι:

  • Ενάντια στη θρησκεία, αφού ο άνθρωπος παραβαίνει το νόμο του Θεού αφαιρώντας τη ζωή έμψυχων όντων.
  • Ενάντια στην ηθική, διότι αφανίζονται ζώα που ανήκουν σε μια μεγάλη οικογένεια, γι αυτό και έκρινε ως ασέβεια τη σφαγή των ζώων.
  • Ενάντια στην υγεία και τη μακροβιότητα.
  • Ενάντια στην οικονομία.
  • Ενάντια στην ειρήνη και την ησυχία, καθώς αυτή διαταράσσεται από το κυνήγι και τη σφαγή των ζώων.
  • Ενάντια στις πολιτικές αρετές, διότι η υπερβολική χρήση κρέατος και αίματος διεγείρει τα ζωώδη πάθη του ανθρώπου και τα πολεμικά ένστικτα.
  • Ενάντια στην πνευματική αρετή, διότι η κρεοφαγία είναι ξένη προς την καθαρότητα της ψυχής και του πνεύματος και προς την ανύψωση του εγώ σε θείο εγώ.


Ο Πυθαγόρας συχνά προέτρεπε:
Να επικοινωνείς καθημερινά με τη φύση, διότι στη φύση υπάρχει υγεία, ειρήνη και ηρεμία και το μυστικό της θεραπείας του πνεύματος και του σώματος.
Να αναπνέεις βαθιά τον καθαρό αέρα και να καθαρίζεις με αυτόν το σώμα σου.
Η αρετή είναι αρμονία, υγεία και παγκόσμιο αγαθό.
Να πλαγιάζεις συχνά στο στήθος της γης για να απορροφάς τις θεραπευτικές της ιδιότητες.
Η φύση δίνει όλα τα φάρμακα που θεραπεύουν όλα τα κακά.

Η αγάπη εξάλλου του Πυθαγόρα για τα ζώα ήταν αξιοθαύμαστη, διότι, όπως λέει ο Πορφύριος (Βίος Πυθαγόρου 19), «όλα τα έμψυχα πλάσματα πρέπει να θεωρούνται ομοειδή».
Διηγούνται ότι κάποια μέρα, ο Πυθαγόρας βλέποντας κάποιον να χτυπά έναν σκύλο στο δρόμο, λυπήθηκε το ζώο και είπε στον άνθρωπο: «Σταμάτα να το χτυπάς. Είναι η ψυχή ενός φίλου που τον αναγνώρισα ακούγοντάς τον να κλαίει.»

Η αγάπη του Πυθαγόρα για τα ζώα οφείλεται στην αντίληψη ότι όλα τα ζωντανά πλάσματα είναι συγγενή, και στο συναίσθημα που προκύπτει από αυτή, μια αγάπη πραγματικά θεϊκή, που θυμίζει την αγάπη του Αγίου Φραγκίσκου για τα ζώα, ο οποίος μιλούσε στα πουλιά και στα ζώα. Με τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με την παράδοση, ο Πυθαγόρας κάλεσε έναν αετό από τον ουρανό στην Ολυμπία, τον χάιδεψε και ύστερα τον άφησε ελεύθερο να πετάξει.

Ο Πλούταρχος επίσης αναφέρει ότι ο Πυθαγόρας αγόρασε κάποτε από έναν ψαρά όλη του την ψαριά και έριξε όλα τα ψάρια στη θάλασσα, σαν αυτά να ήταν αιχμάλωτοι φίλοι του και συγγενείς του και πλήρωσε λύτρα για την ελευθερία τους.»


Από το βιβλίο του Γεωργίου Σακελλαρίου, «Πυθαγόρας, ο Διδάσκαλος των αιώνων»,  εκδ. Κακτος









 Λίγα λόγια για τον Πυθαγόρα

(το κείμενο σε εισαγωγικά είναι αποσπάσματα από το προαναφερθέν βιβλίο του Γεωργίου Σακελλαρίδη)


«Ο Πυθαγόρας λοιπόν, έχοντας ως εφόδιο τη μαθητεία του στους τότε μεγάλους σοφούς και την εντρύφησή του στα ομηρικά έπη και παρακινημένος από μεγάλη έφεση να γνωρίσει τα ξένα ήθη, απέκτησε μεγάλο μέρος της φιλοσοφίας του από την επίσκεψή του σε μη ελληνικές χώρες, και συγκεκριμένα στην Αίγυπτο, στην Ινδία και στην Περσία.

Προτού πάει στην Αίγυπτο, ο Πυθαγόρας επισκέφθηκε τη Σαμοθράκη, όπου μέσα σε ένα κυκλικό ναό μυήθηκε σταδιακά στα Καβείρια μυστήρια, ύστερα από καθαρμό και δοκιμασίες από τους εκεί ιερείς.
Εκεί διδάχθηκε, μεταξύ άλλων, και τη φοινικική γλώσσα, που ήταν η γλώσσα των μυστηρίων.

Η αρχαιολογική σκαπάνη ανακάλυψε τα ιερά και τους ναούς στη Σαμοθράκη, μέσα στους οποίους  άρχιζαν οι μυήσεις των νεοφύτων (νεοφώτιστων). Ένα ανάκτορο, στο οποίο κυρίως γίνονταν οι μυήσεις, μια ιερή οικία, το Αρσινόειο, το Τέμενος κλπ.

Επειδή όμως δεν ένιωθε ικανοποιημένος από τη διδασκαλία και τη συμπεριφορά των ιερέων κατευθύνθηκε στην Αίγυπτο, τη χώρα των ονείρων του, περνώντας πρώτα από τη Σιδώνα όπου, όπως αναφέρθηκε, είχε πρωτοδεί το φως του ήλιου..

Στην Αίγυπτο, όπως βεβαιώνουν ο Κλήμης, ο Ιάμβλιχος, ο Διογένης ο Λαέρτιος και άλλοι, ο Πυθαγόρας πήγε συστημένος από τον Πολυκράτη στον Φαραώ Άμαση, που είχε σύζυγο Ελληνίδα και αγαπούσε τους Έλληνες. Αυτός τον σύστησε στους ιερείς της Διόσπολης (των Θηβών), όλοι όμως αρνούνταν να τον δεχθούν.

Για αυτό ο Πυθαγόρας έμεινε επτά χρόνια στο ιερό της Ηλιουπόλεως, όπου καθημερινά ζητούσε να γίνει δεκτός, μέχρις ότου οι ιερείς πείστηκαν για την ειλικρίνεια και την αφοσίωσή του, τον δέχθηκαν και τον εισήγαγαν πρώτα σε μια σχολή που λεγόταν «ιατρείο ψυχής», γιατί γιάτρευε την ψυχή απαλλάσσοντάς την από την αμάθεια, την πιο επικίνδυνη από όλες τις αρρώστιες και πηγή όλων των κακών.

Εκεί έγινε πρώτα μαθητής, κατά τον Πλούταρχο, του Ηλιουπολίτη ιερέα Ενούφιδος, ο οποίος τον βοήθησε να διαβάσει το κείμενο των Πυραμίδων.

Έτσι ο Πυθαγόρας μπόρεσε να γνωρίσει λεπτομερώς τη δημιουργία του κόσμου. Ακολούθως μυήθηκε στα ανώτερα μυστήρια του θανάτου και της επιβίωσης και παρέμεινε στα εκεί ιερά είκοσι χρόνια, μελετώντας την αιγυπτιακή φιλοσοφία, τα μαθηματικά που για τους Αιγύπτιους ήταν θρησκευτική επιστήμη, ενώ οι αριθμοί είχαν συμβολική αξία, διέφεραν από τα μέτρα και σε αυτούς έγκειται η ερμηνεία και ο λόγος όλων των πραγμάτων. Ακόμη ο Πυθαγόρας μελέτησε εκεί αστρονομία και γεωμετρία, διότι από χιλιάδες χρόνια οι ιερείς της Αιγύπτου γνώριζαν τη σχέση των ουράνιων σωμάτων.»

(…)

«Όταν αιχμαλωτίστηκε από τον Καμβύση κατά την κατάληψη της Αιγύπτου, μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα, όπου προσκολλήθηκε στον κύκλο των σοφών και έμαθε πολλά από τους Μάγους και ιδίως από τον δάσκαλο Ζαμάτα σύμφωνα με τον Πλούταρχο, γύρω από τη ζωροαστρική θρησκεία. Τον ίδιο χρόνο προήχθη στους ανώτερους βαθμούς, αφού ανακηρύχθηκε, όπως αναφέρεται, και αρχιερέας, λειτουργός ανωτάτου βαθμού. Αφού έμεινε στη Βαβυλώνα δώδεκα χρόνια και διδάχθηκε επίσης πολλά από τους σοφούς της Περσίας, ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της θεωρίας του περί αριθμών, του σύμπαντος, καθώς και του λεγόμενου «πυθαγορείου θεωρήματος», επισκέφθηκε την Ινδία.

Εκεί άκουσε τους Βραχμάνους, σοφούς άνδρες, από τους οποίους έμαθε τη σημασία της σιωπής και της προσευχής και άλλων πειθαρχικών ασκήσεων και μαθημάτων και ακόμη γνώρισε τη φιλοσοφία του Βούδα και του Κομφούκιου στην Κίνα, δυο συγχρόνων του. Επισκέφθηκε επίσης τους Χαλδαίους και μελέτησε τη φιλοσοφία των Βραχμάνων και γνώρισε τη διδασκαλία του ιουδαϊσμού και των ασκητών γυμνοσοφιστών. Το όνομα μάλιστα του Πυθαγόρα διατηρείται ακόμη στις ινδικές δέλτους ως «του Ιονίου διδασκάλου».»




Σε ηλικία 56 ετών, επέστρεψε στη Σάμο, όπου ίδρυσε τη Σχολή της Σάμου η οποία έπειτα μεταφέρθηκε στον Κρότωνα της Κάτω Ιταλίας.
Ταξιδέψε επίσης στη Δήλο, τους Δελφούς, την Κρήτη και ήταν μυημένος στα μυστήρια του Διονύσου, του Ορφέα και της Ελευσίνας, όπου και προήδρευσε στα Ελευσίνια μυστήρια. Για τον μεγάλο αυτό μύστη, οι σύγχρονοί του πίστευαν ότι ήταν γιος του Απόλλωνα….




Κυριακή 22 Μαΐου 2016

Απόκρυφες ματιές στην κρεοφαγία




Οι περισσότεροι/ες από εμάς ίσως να έχουν διαβάσει για τα φάρμακα, τις ορμόνες και τα αντιβιοτικά με τα οποία είναι εμποτισμένη η σάρκα και το αίμα των ταλαιπωρημένων από τον άνθρωπο πλασμάτων - των ζώων -  καθώς και τις επιπτώσεις που αυτού του είδους η «τροφή» έχει για τον άνθρωπο.

Δυστυχώς, υπάρχει κάτι ακόμα πιο δηλητηριώδες και τοξικό το οποίο περιέχεται στα νεκρά σώματα των ζώων που γίνονται τροφή για κάποιους ανθρώπους. Τα ζώα διαισθάνονται τον επικείμενο θάνατό τους και αυτό τους δημιουργεί πολύ αγωνία, φόβο, απόγνωση και  πανικό. Μέσα στα σφαγεία, βλέπουν με τα μάτια τους, τη θανάτωση των άλλων ζώων που προηγούνται από αυτά. Η αγωνιώδης αυτή κατάσταση που την ακολουθούν οι φρικτοί πόνοι της σφαγής, προκαλεί την έκκριση τοξινών από τους αδένες, οι οποίες διαποτίζουν το αίμα και τους ιστούς του ζώου.  Καταλαβαίνουμε ότι αυτό το δηλητήριο μολύνει τόσο το αστρικό, όσο και το φυσικό σώμα του ανθρώπου που θα φάει το ζώο.

Ας δούμε το παρακάτω απόσπασμα από το δάσκαλο Aivanhov:

«Πρέπει ακόμα να γνωρίζετε ότι όταν οδηγούν τα ζώα στα σφα­γεία, αυτά διαισθάνονται έντονα τον κίνδυνο, ξέρουν τι τα περιμένει και νοιώθουν βαθύ φόβο. Αυτός ο φόβος προκαλεί μεγάλες διαταραχές στη λειτουργία των αδένων τους οι οποίοι εκκρίνουν εξαιτίας αυτής της έντονης ταραχής ένα αληθινό δηλητήριο. Τίποτε δεν μπορεί να εξαλείψει αυτό το φοβερό δηλητήριο που επικάθεται στον οργανισμό αυτού που τρώει το κρέας τους και ασφαλώς η παρουσία του δηλητηρίου αυτού δεν είναι καθόλου ω­φέλιμη ούτε για την υγεία του ανθρώπου αλλά ούτε και για τη μα­κροζωία του.»
Omraam Mikhaël Aïvanhov – Χράνι Γιόγκα: Το γιόγκα της Διατροφής





Κάτι άλλο που ίσως δεν γνωρίζουν πολλοί άνθρωποι, είναι ότι τα ζώα διαθέτουν ψυχή. Όπως συμβαίνει και με τις ψυχές των ανθρώπων  που πεθαίνουν από βίαιο θάνατο, οι ψυχές των ζώων παραμένουν κοντά στους ανθρώπους που τα σκότωσαν αλλά και που τα έφαγαν.  

Ας δούμε τα παρακάτω αποσπάσματα του νεοπλατωνικού φιλοσόφου και μαθητή του Πλωτίνου, Πορφύριου:

«Αλλά τις σφαγές των ζώων που έχουν αισθήσεις και τις βίαιες αποσπάσεις των ψυχών τους, τις θεωρούσαν μιάσματα. Πολύ περισσότερο, πίστευαν ότι το πλήρες αισθήσεων σώμα, όταν αποστερείται την αίσθηση και νεκρώνεται, αφομοιώνεται προς την αισθαντική δύναμη εκείνου που είναι ζωντανός και το τρώγει.»
Πορφύριος – Περί αποχής εμψύχων

«Οι θεολόγοι παρατήρησαν με μεγάλη προσοχή τα αποτελέσματα που είχε η αποχή από το κρέας. Οι Αιγύπτιοι μας αποκάλυψαν την αιτία, την οποία τους την δίδαξε η εμπειρία. Όταν η ψυχή ενός ζώου διαχωρίζεται βιαίως από το σώμα του, δεν απομακρύνεται αλλά παραμένει δίπλα του. Το ίδιο ισχύει και για τις ψυχές των ανθρώπων που πεθαίνουν από βίαιο θάνατο. Παραμένουν δίπλα τους κι αυτός είναι ένας λόγος που πρέπει να μας αποτρέπει από την αυτοκτονία. Όταν λοιπόν σκοτώνουμε τα ζώα, οι ψυχές τους αρέσκονται να παραμένουν δίπλα από τα σώματα που τις ανάγκασαν  να εγκαταλείψουν. Τίποτα δεν μπορεί να τις απομακρύνει. Παραμένουν εκεί εκ συμπαθείας. (…) Οι θεολόγοι που έχουν εκπαιδευθεί σε αυτά τα μυστήρια, δικαιολογημένα απαγόρευσαν τη χρήση κρέατος για να μη βασανιζόμαστε από ξένες ψυχές, που προσπαθούν να ξαναενωθούν με το σώμα τους, και για να μη συναντάμε εμπόδια εκ μέρους των κακοποιών πνευμάτων όταν θέλουμε να προσεγγίσουμε τον Θεό» 
Πορφύριος – Περί αποχής εμψύχων

Για το ίδιο θέμα ο δάσκαλος Aivanhov αναφέρει:

«Σκοτώνοντας τα ζώα για να τραφούν, οι άνθρωποι τους αφαι­ρούν το δικαίωμα ζωής και εξέλιξης. Κάθε άνθρωπος συνοδεύε­ται έτσι από τις ψυχές όλων εκείνων των ζώων των οποίων έφαγε τη σάρκα. Παρότι η ψυχή των ζώων δεν είναι σαν την ψυχή των ανθρώπων, πρέπει να γνωρίζετε ότι τα ζώα επίσης έχουν μία ψυ­χή. Αυτός που κατανάλωσε τη σάρκα ενός ζώου είναι υποχρεω­μένος να υπομένει την παρουσία αυτού του ζώου με κάποιο τρό­πο μέσα του και αυτή η παρουσία εκδηλώνεται με καταστάσεις που ανήκουν ξεκάθαρα στον κόσμο των ζώων. Να γιατί, πολλές από τις εκδηλώσεις των ανθρώπων δεν ανήκουν στην πραγματι­κότητα στο ανθρώπινο βασίλειο, αλλά στο ζωικό βασίλειο. Ο αλη­θινός άνθρωπος δεν έχει ακόμα εκδηλωθεί.
Omraam Mikhaël Aïvanhov – Χράνι Γιόγκα: Το γιόγκα της Διατροφής





Το αίμα και οι δονήσεις της νεκρής σάρκας προσελκύουν κατώτερες οντότητες του Αστρικού πεδίου. Οι οντότητες αυτές τρέφονται από τις εκπορεύσεις της αποσύνθεσης και του αίματος και προσκολλώνται στους χώρους όπου αυτές υπάρχουν (πεδία μαχών, σφαγεία κτλ) καθώς και στους ανθρώπους που σκοτώνουν αλλά και που τρώνε νεκρή σάρκα και αίμα.

Ας δούμε τα παρακάτω αποσπάσματα απο τους θεοσοφιστές Nicholas Roerich και Helena Roerich :

«Κάθε τροφή που περιέχει αίμα είναι επιβλαβής για την ανάπτυξη της λεπτής ενέργειας. Αν η ανθρωπότητα απείχε από το να κατασπαράζει πτώματα, τότε η εξέλιξη θα μπορούσε να επιταχυνθεί. Οι λάτρεις του κρέατος έχουν προσπαθήσει να αφαιρέσουν το αίμα, αλλά δεν μπόρεσαν να έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Το κρέας, ακόμα και με την αφαίρεση του αίματος, δεν μπορεί να απελευθερωθεί πλήρως από τις εκπομπές αυτής  της  ισχυρής ουσίας. Οι ακτίνες του ήλιου σε κάποιο βαθμό απομακρύνουν  αυτές τις εκπομπές, αλλά και η διασπορά τους στο διάστημα προκαλεί, επίσης, όχι μικρό κακό. Προσπαθήστε να πραγματοποιήσετε  ένα ψυχικό ενεργειακό πείραμα κοντά σε ένα σφαγείο και θα λάβετε σημάδια οξείας τρέλας, για να μην αναφέρουμε τις οντότητες που προσκολλούνται στο εκτεθειμένο αίμα.  Το γεγονός ότι το αίμα έχει αποκαλεστεί ιερό, δεν είναι αβάσιμο.  Μπορεί επομένως να παρατηρηθεί ότι υπάρχουν διαφορετικά είδη ανθρώπων. Είναι δυνατόν να πεισθεί κανείς ως προς το πόσο ισχυρός είναι ο αταβισμός (σημ. η επανεμφάνιση κληρονομικών χαρακτηριστικών προγόνου μετά από απουσία αρκετών γενιών). Η επιθυμία για τροφές που περιέχουν αίμα αυξάνεται με τον αταβισμό, επειδή πολλές προηγούμενες γενιές έχουν εμποτισθεί με αίμα.»
Nicholas Roerich -  Brotherhood

«Αξιοσημείωτα φαινόμενα μπορούν να παρατηρηθούν γύρω από το χυμένο αίμα.  Τα ζώα όχι μόνο διαισθάνονται το αίμα, αλλά εμπίπτουν σε ταραχή και τρόμο. Μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι ακόμα και το ξεραμένο αίμα παράγει τα ίδια συμπτώματα με το φρέσκο αίμα. Για την ακρίβεια οι πύρινες εκπορεύσεις του αίματος είναι ασυνήθιστα ισχυρές. Δεν είναι τυχαίο που οι πιο άγριες θυσίες χρειάζονται αίμα, ως μέσο διέγερσης. Ομοίως, η μαύρη μαγεία χρειάζεται αίμα ως μια ισχυρή διέγερση. Για τους σκοπούς αυτούς χρησιμοποιούνται ζώα. Η προκύπτουσα όξυνση της μυρωδιάς  για το αόρατο είναι πολύ ισχυρή, πολύ περισσότερο επειδή το αίμα προσελκύει πολλές κατώτερες οντότητες
Nicholas Roerich - Fiery World, Book 2

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι κατώτερες οντότητες του υπερφυσικού κόσμου τρέφονται από τις εκπορεύσεις της αποσύνθεσης, και προσελκύονται ιδιαίτερα από το μαγνητισμό του αίματος. Ως εκ τούτου, υπάρχουν Λάρβες (σημ. κατώτερες αστρικές οντότητες)  όλων των ειδών, κοντά σε  νεκροταφεία, σφαγεία, πεδία μάχης, ταβέρνες, κλπ.  Στην πραγματικότητα προσκολλώνται σε μεθυσμένους και σε κοιλιόδουλους που τρώνε κρέας. Στο γήινο πεδίο πολλοί άνθρωποι έχουν τέτοια βαμπίρ επάνω τους.»
Letters Of Helena Roerich II

Για το ίδιο θέμα ο αποκρυφιστής Stanislas de Guaita γράφει:

«Πολλές φορές στα βιβλία μας επισημάναμε τη μαγνητική ιδιότητα του αίματος και κατ’ επέκταση της σάρκας που διαποτίζεται από αυτό. Το αίμα προσελκύει τις Λάρβες και τα αρνητικά πνεύματα που ακόρεστα επιζητούν τη δύναμη να εκδηλωθούν για μια στιγμή στο αντικειμενικό (υλικό) επίπεδο.»
Stanislas de Guaita – Το πρόβλημα του κακού στο αστρικό πεδίο, μέρος δεύτερο

Ας δούμε και το παρακάτω απόσπασμα από τον δάσκαλο Aivanhov :

«Η διαφορά ανάμεσα στη φυτικής προέλευσης τροφή και την τροφή που αποτελείται από κρέας ζώων έγκειται στην ποσότητα ηλιακής ακτινοβολίας που αυτά τα δύο είδη τροφής περιέχουν. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι τόσο πολύ εμποτισμένα από ηλιακό φως που σχεδόν θα μπορούσε κανείς να πει ότι απο­τελούν μία συμπύκνωση του φωτός. Όταν τρώει κανείς ένα φρούτο ή ένα λαχανικό, απορροφάει ηλιακό φως που έχει αποθηκευτεί εκεί και αυτό το φως δεν αφήνει κατάλοιπα. Ενώ το κρέας είναι σχετικά φτωχό σε περιεκτικότητα ηλιακού φωτός, να γιατί και σαπίζει πολύ γρήγορα. Έτσι, κάθε τι που σαπίζει και χαλάει πολύ γρήγορα είναι βλαβερό για την υγεία.
θα πρέπει ακόμα να ξέρετε πως κάθε τι που τρώμε σαν τροφή, που εισάγουμε στον οργανισμό μας, γίνεται μέσα μας σαν ένα εί­δος κεραίας που λαμβάνει, που έλκει δονήσεις εντελώς καθορι­σμένες. Αυτός είναι και ο λόγος που η κατανάλωση κρέατος κάνει να συνδέονται οι άνθρωποι με τον αστρικό κόσμο. Μέσα στο αστρικό επίπεδο βρίθουν οι οντότητες που αλληλοσπαράζονται, που αλληλοξεσκίζονται ακριβώς σαν τα θηρία και έτσι, τρώγοντας κρέας, ο άνθρωπος βρίσκεται σε καθημερινή επαφή με το φόβο, τη σκληρότητα, τη φιληδονία των ζώων αυτών. Αυτός που τρώει κρέας διατηρεί μέσα στο σώμα του έναν αόρατο σύνδεσμο με τον κόσμο των ζώων και θα αισθανόταν ο ίδιος τρόμο αν μπο­ρούσε να δει με τα μάτια του τα χρώματα της αύρας του.»
Omraam Mikhaël Aïvanhov – Χράνι Γιόγκα: Το γιόγκα της Διατροφής





Η βρώση νεκρών ζώων αλλάζει την χημική σύνθεση του αίματός μας και μεταβάλλει το αστρικό σώμα μας.  Πρόκειται στην κυριολεξία για μόλυνση του αστρικού σώματος που έπειτα φυσικά επηρεάζει και το φυσικό μας σώμα. Εφόσον κατά την ρήση του Ιπποκράτη «είμαστε ό,τι τρώμε», τι μπορούμε να είμαστε όταν τρώμε θάνατο;
Επιπλέον, εφόσον τρώμε ζώα, αφομοιώνουμε τις ιδιότητες των σαρκοβόρων ζώων, γινόμαστε βίαιοι, επιθετικοί. Μα και ο νους μας λειτουργεί σε πολύ χαμηλή δόνηση, γεγονός που δημιουργεί πολλές προσκολλήσεις, εγωιστικές ή μηχανιστικές συμπεριφορές.
Η βρώση νεκρών ζώων είναι εκφυλισμός του ανθρώπινου είδους και εμποδίζει την πνευματική μας εξέλιξη.

Ας δούμε και τα παρακάτω αποσπάσματα:

«Εγράφη στα Ιερά Βιβλία: «Είσθε Ναοί του Ζώντος Θεού». Δεν πρέπει λοιπόν να βρωμίζει κανείς αυτό το ναό με βρώμικες τρο­φές. Αν οι άνθρωποι γνώριζαν μέσα σε ποιά ουράνια πνευματικά εργαστήρια δημιουργήθηκαν, θα ήσαν πολύ πιο προσεκτικοί απέναντι στο ποιά τροφή μπαίνει στην κατασκευή αυτού του ναού ό­που ο ίδιος ο Θεός πρέπει να έρθει να κατοικήσει. Δυστυχώς, τρώγοντας κρέας, η πλειονότητα των ανθρώπων μοιάζει περισ­σότερο με ένα νεκροταφείο γεμάτο πτώματα απ' ό,τι μ' ένα ναό.»
Omraam Mikhaël Aïvanhov – Χράνι Γιόγκα: Το γιόγκα της Διατροφής

Η τροφή που απορροφάμε πηγαίνει στο αίμα μας και από εκεί έλκει στοιχεία και δυνάμεις από εντελώς συγκεκριμένες οντότη­τες. Εγράφη στα Ευαγγέλια: «Εκεί όπου υπάρχουν πτώματα, εκεί μαζεύονται οι γύπες» Και αυτό είναι αληθινό και για τους τρεις κόσμους: τον φυσικό (υλικό επίπεδο), τον αστρικό (συναισθηματι­κό επίπεδο) και τον νοητικό (επίπεδο σκέψεων). Αν λοιπόν επιθυ­μείτε να είσθε υγιείς και στους τρεις κόσμους, μην έλκετε τα όρνεα εξ αιτίας των πτωμάτων. Ο Ουρανός δεν εκδηλώνεται μέσα από ανθρώπους που έχουν αφεθεί να πλημμυρίσουν από ακα­θαρσίες υλικές, αστρικές και νοητικές.
Omraam Mikhaël Aïvanhov – Χράνι Γιόγκα: Το γιόγκα της Διατροφής

«Οι τροφές που λαμβάνει το φυσικό σώμα επιδρούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μεταβάλλοντας το αστρικό σώμα, με εξαίρεση εκείνες που δρουν μηχανικά, άρα άμεσα, και που αποβάλλονται πολύ σύντομα. Πρώτο βασικό σημείο που θα απαιτήσει την προσοχή μας είναι πως το αστρικό σώμα είναι επιδεκτικό εκλεπτύνσεως ή αμβλύνσεως. Στη συνέχεια, μπορεί να συνενωθεί με Λάρβες και με τις ψυχές των ζώων, που όχι μόνο καθιστούν πιο χονδροειδή την ουσία του αλλά και κατά κάποιο τρόπο την εκφυλίζουν.»
Stanislas de Guaita – Το πρόβλημα του κακού στο αστρικό πεδίο, μέρος δεύτερο





Λόγω του Κοσμικού Νόμου της Αντανάκλασης, η σφαγή των ανθρώπων θα συνεχίζεται όσο συνεχίζεται και η σφαγή των ζώων. Η βαρβαρότητα του ανθρώπου απέναντι στα ζώα είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τη βία και τους πολέμους στη γη, όσο παράξενο και αν ακούγεται.

Ας δούμε τα παρακάτω αποσπάσματα :


«Ας μην ξεχνάμε ότι οι μαζικές δολοφονίες, είτε σε πόλεμο είτε σε σφαγείο, ρυπαίνουν εξίσου την ατμόσφαιρα και παραβιάζουν τον Λεπτοφυή Κόσμο. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι κάθε συνειδητή δολοφονία συγκλονίζει ολόκληρη την γύρω ατμόσφαιρα. Επιπλέον, αυτές οι δράσεις ενισχύουν τις δυνάμεις του σκότους και του χάους και χαλάνε το ρυθμό. Πρέπει να αποφεύγουμε να διαταράσσουμε με οποιονδήποτε τρόπο  τον Λεπτοφυή Κόσμο.»
 Nicholas Roerich - Fiery World, Book 2


 «Όσο για τα ζώα, αν και δεν τους δίνουμε τόση σημασία, είναι μέρος της ζωής μας και θα μπορούσαμε να μάθουμε πολλά από αυτά που ζουν δίπλα μας. Αλλά πώς αντιλαμβάνεται τα ζώα η πλειονότητα των ανθρώπων και πώς συμπεριφέρονται απέναντί τους; Ο τρόπος που εκμεταλλεύονται κάποια είδη είναι αληθινά κακοήθης. Με σκοπό να πάρουν τη σάρκα τους, τη γούνα τους, το δέρμα τους, τα κέρατά τους ή κάποιο άλλο μέρος του σώματός τους, δεν διστάζουν να κάνουν οποιαδήποτε αγριότητα. Αλλά σας το έχω ήδη πει κάποια μέρα: αυτή την βαρβαρότητα απέναντι στα ζώα οι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι να την πληρώνουν πολύ ακριβά. 
Ακόμα και αν φαινομενικά οι αιτίες των πολέμων είναι πολιτικές, οικονομικές κ.ο.κ, στην πραγματικότητα είναι επίσης οι επιπτώσεις από όλες αυτές τις σφαγές των ζώων για τις οποίες ένοχοι είναι οι άνθρωποι. Ο νόμος της δικαιοσύνης, που είναι αδυσώπητος, τους αναγκάζει να πληρώνουν με το ίδιο τους το αίμα, όλο αυτό το αίμα που έχυσαν σκοτώνοντας τα ζώα. Πόσα εκατομμύρια λίτρα αίματος χυμένα πάνω στη γη που φωνάζουν για εκδίκηση από τον Ουρανό! Και η εξάτμιση αυτού του αίματος έλκει όχι μόνον μικρόβια, αλλά δισεκατομμύρια κατώτερες οντότητες του αστρικού κόσμου που δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα της γης και διατηρούν τις συγκρούσεις. Οι άνθρωποι θέλουν τάχα την ειρήνη, αλλά όσο συνεχίζουν να σφαγιάζουν τα ζώα, θα έχουν πόλεμο. Να μια αλήθεια που δεν τη γνωρίζουν και ίσως δεν θα την παραδεχτούν, αλλά είτε την παραδεχτούν είτε όχι, εγώ είμαι υποχρεωμένος να σας την αποκαλύψω. Στους ανθρώπους θα συμπεριφερθούν όπως αυτοί συμπεριφέρονται στα ζώα.»
Omraam Mikhaël Aïvanhov – Χράνι Γιόγκα: Το γιόγκα της Διατροφής


«Όσο ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζώντων όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι κατασφάζουν τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπέρνει τον καρπό του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη.»
 Πυθαγόρας








Ξέρω πως στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται κανείς μας να γνωρίζει αυτές τις πληροφορίες για να σταματήσει να τρώει ζώα.  Φτάνει να δώσει λίγο προσοχή,  να στρέψει για λίγο το βλέμμα του στον πόνο τους.  Για ένα μέτριας εξέλιξης ανθρώπινο πλάσμα, αυτό είναι αρκετό.  Κάνε το βήμα.